Maya-maya lang, babalik na naman ako sa klasrum na sing-lamig ng mga mukha ng mga estudyante ko. Para na naman akong magbubukas ng pinto ng refrigerator, sasalubong sa akin ang malamig na hanging ibinubuga ng dalawang airconditioner na naka-install sa klasrum. Pero mas malamig pa rin ang mga mukhang sasalubong sa akin–walang ekspresyon, walang damdamin, walang interes sa itinuturo ko. Ganyan sila, mahangin.
Sa ganitong mga pagkakataon, namimis ko ang sira-sirang MB106 at NCAS305 ng eskwelahang pinasukan ko sa undergrad. Mainit ang klasrum pero mainit din ang mga talakayan.
